بکارگیری گیاه Chrysopogon zizanioides به‌عنوان جاذب زیستی برای حذف عناصر سمی از محلول

کد مقاله : 1102-CONF

نویسندگان

زهره برومند *1، صبا مددگار2، فرامرز دولتی ارده جانی3، مریم علیجانی4 1همکار 2همکار دانشگاهی 3همکار دانشگاه 4همکار آزمایشگاه

چکیده مقاله

در این پژوهش از جاذب زیستی برگرفته از گیاه بومی Chrysopogon zizanioides (Vetiver) برای حذف فلزات سنگین سرب (Pb)، نیکل (Ni)، کبالت (Co) و کادمیوم (Cd) از یک محلول آبی سنتز شده، شبیه‌سازی‌شده از پساب معدن سونکون استفاده شد. جاذب زیستی با استفاده از روش‌های FTIR، Fe-SEM، EDS، BET و تحلیل ZPC به‌طور جامع مشخصه یابی شد. تاثیر پارامترهای pH، غلظت‌های اولیه فلزات، زمان تماس و دما بر روند جذب بررسی شد. نتایج نشان داد که کارایی حذف فلزات با استفاده از Vetiver بالاتر از 95% است. مدل‌های سینتیکی شبه مرتبه دوم (pseudo-second-order) با ضریب همبستگی نزدیک به 1 برای فلزات مختلف سازگار بودند. ایزوترم‌های لانگمویر و فرندلیچ و (D-R) داده‌ها را به خوبی توضیح دادند و نتایج نشان داد که فرایند جذب از نوع فیزیکی است و فرآیند جذب ترمودینامیک (thermodynamic) خودبخودی و گرمازا است. . مدل‌سازی عددی جذب از طریق COMSOL Multiphysics با داده‌های تجربی در تطابق مطلوبی قرار داشت. همچنین قابلیت بازیابی جاذب زیستی در چرخه‌های بعدی و درصد بازیابی فلزات به‌طور گسترده بررسی شد. به طور کلی، Vetiver به‌عنوان جاذب زیستی اقتصادی، کارآمد و پایدار برای حذف آلاینده‌های فلزی از آب‌های آلوده پیشنهاد می‌شود.

کلیدواژه ها

گیاه پالایی، جذب، فلزات سنگین، بازیابی، وتیور

وضعیت: پذیرفته شده برای ارائه شفاهی