| پرعیارسازی فسفات رسوبی کنگان با بکارگیری بیوفلوتاسیون (فلوتاسیون میکروبی) |
| کد مقاله : 1098-CONF |
| نویسندگان |
|
زهره برومند *1، احسان علی بابایی2، فرشته جوکار2 1همکار 2همکار دانشگاهی |
| چکیده مقاله |
| با توجه به نقش کلیدی عناصر نادر خاکی (REEs) در تحولات تکنولوژیک قرن حاضر و تمرکز این عناصر در فسفات ها، کانسارهای فسفات رسوبی به عنوان منابع راهبردی مورد توجه قرار گرفتهاند. کانسار فسفات منطقه کنگان به دلیل همراهی با کانیهای سیلیکاتی (بهویژه گلوکونیت) و کربناته، پیچیدگیهای فرآوری بالایی دارد. در این پژوهش، کارایی روش نوین و زیستسازگار بیوفلوتاسیون با استفاده از باکتری بومی منطقه کنگان مورد مطالعه قرار گرفت. هدف اصلی، بررسی پتانسیل جداسازی انتخابی فازهای فسفاته میزبان عناصر نادر از ماتریس باطله در حضور متابولیتهای باکتریایی بود. تحلیلهای کانیشناختی با استفاده از مقاطع نازک و پراش پرتو ایکس (XRD) نشان داد که درگیری فیزیکی شدید و ساختار میانرشد کانی آپاتیت با گلوکونیت، چالش اصلی در مسیر آزادسازی کامل کانی و دستیابی به عیارهای بالا است. آزمایشهای فلوتاسیون در حضور باکتری بومی S16 که در محیط کشت اختصاصی رشد یافته بود، انجام شد. نتایج نشان داد که بیوسورفکتانتهای تولید شده توسط این سویه، با تغییر انتخابی سطح کانیها، نقش موثری در بازداشت کانیهای کربناته ایفا میکنند. بر اساس یافتههای آنالیز ICP-OES، اگرچه درگیریهای ساختاری گلوکونیت، بازیابی کلی فسفات را در حدود ۵۵ درصد محدود کرد، اما غلظت کلسیم در محصول نهایی بیش از ۶۰ درصد کاهش یافت که نشاندهنده انتخابپذیری بالای این روش در حذف ناخالصیهای کربناته است. این مطالعه تأیید میکند که بهرهگیری از توانمندیهای میکروبی نهتنها یک رویکرد دوستدار محیطزیست برای پرعیارسازی کانسارهای دشوار است، بلکه میتواند به عنوان یک مرحله پیشفرآوری اقتصادی در زنجیره استخراج عناصر استراتژیک مورد استفاده قرار گیرد. |
| کلیدواژه ها |
| بیوفلوتاسیون، باکتری، گلوکونیت، فسفات رسوبی، پرعیارسازی. |
| وضعیت: پذیرفته شده برای ارائه شفاهی |