ارزیابی و تحلیل پتانسیل ژئوتوریسم آبشار بیشه لرستان
کد مقاله : 1024-CONF
نویسندگان
علیرضا شهبازی *1، یاسمن بهرامی1، فرزاد ستوهیان2
1دانشگاه گیلان
2استاد دانشگاه گیلان
چکیده مقاله
ژئوتوریسم به‌عنوان یکی از رویکردهای نوین گردشگری، با تمرکز بر میراث زمین‌شناسی و ژئومورفولوژیکی، نقش مهمی در توسعه پایدار مناطق طبیعی ایفا می‌کند. آبشار بیشه، واقع در زاگرس میانی و شهرستان دورود استان لرستان، یکی از ژئوسایت‌های شاخص غرب ایران است که در نتیجه تعامل لیتولوژی آهکی، ساختارهای تکتونیکی و فرآیندهای فرسایش آبی شکل گرفته است. هدف پژوهش حاضر، تحلیل ژئومورفولوژیکی آبشار بیشه و ارزیابی پتانسیل‌های آن در توسعه ژئوتوریسم پایدار است. پژوهش از نوع کاربردی و توصیفی–تحلیلی بوده و با رویکرد ترکیبی مبتنی بر مطالعات کتابخانه‌ای و بررسی‌های میدانی انجام شده است. ارزیابی پتانسیل ژئوتوریسم بر اساس شاخص‌های ارزش علمی و ژئومورفولوژیکی، ارزش زیبایی‌شناختی، ارزش دسترسی و مدیریتی و ارزش حفاظتی و آسیب‌پذیری صورت گرفت. نتایج نشان می‌دهد که آبشار بیشه به‌دلیل وجود پرتگاه سنگی، حوضچه پای آبشار، پویایی فرآیندهای فرسایش فلویال، تنوع چشم‌انداز طبیعی و دسترسی مناسب، از توان بالایی برای توسعه ژئوتوریسم برخوردار است. با این حال، فشار گردشگری و محدودیت‌های مدیریتی، ضرورت برنامه‌ریزی مبتنی بر حفاظت علمی و مدیریت پایدار را آشکار می‌سازد. در مجموع، یافته‌ها بیانگر آن است که با مدیریت صحیح، ارتقای آگاهی ژئوتوریستی و مشارکت جوامع محلی، آبشار بیشه قابلیت تبدیل شدن به یک مقصد ژئوتوریستی پایدار و آموزش‌محور را دارد.
کلیدواژه ها
ژئوتوریسم، ژئومورفولوژی، آبشار بیشه، زاگرس، توسعه پایدار
وضعیت: پذیرفته شده برای ارسال فایل های ارائه پوستر